Το όζον (Ο₃) είναι ένα τριατομικό μόριο οξυγόνου που βρίσκεται κυρίως στη στρατόσφαιρα, όπου σχηματίζει ένα προστατευτικό στρώμα που φιλτράρει την υπεριώδη ακτινοβολία του Ήλιου. Αν και η υπεριώδης ακτινοβολία είναι απαραίτητη για τη σύνθεση βιταμινών σε μικρές ποσότητες, η υπερβολική έκθεσή της προκαλεί σοβαρές βλάβες σε ανθρώπους, ζώα και φυτά.
Στη δεκαετία του 1970, οι επιστήμονες Paul Crutzen, Mario Molina και Sherwood Rowland απέδειξαν ότι οι χλωροφθοράνθρακες (CFCs), όπως το CF₂Cl₂ (Freon-12), συμβάλλουν στην καταστροφή του όζοντος. Τα CFCs, όταν εκτίθενται στην ηλιακή ακτινοβολία, διασπώνται, απελευθερώνοντας άτομα χλωρίου, τα οποία αντιδρούν με το όζον, καταστρέφοντάς το μέσω μιας αυτοτροφοδοτούμενης διαδικασίας. Ένα μόνο άτομο χλωρίου μπορεί να καταστρέψει εκατομμύρια μόρια όζοντος, συμβάλλοντας στη δημιουργία της «τρύπας του όζοντος».
Αυτή η ανακάλυψη οδήγησε στη λήψη διεθνών μέτρων, όπως το Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ (1987), που περιόρισε τη χρήση των CFCs, συμβάλλοντας στην προστασία του στρατοσφαιρικού όζοντος.